شمارهٔ ۲۷۱ انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
دهر و افلاک و انجم و ارکان
همه شرند اگرنه مایه شر
خود جهان خرف ندارد خیر
تا که هست از و جود خیر خبر
تا نداری امید خیر که نیست
حامل ذکر او قضا و قدر
چیست عنقا به هر دو عالم خیر
که ازو نام هست و نیست اثر
ای دل از کار خویش هیچ مرنج
نیست کار دگر به رنگ دگر
نقد و نسیه چو هفده و هژده‌ست
بل دو پنج است و ده نه به نه بتر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بررسی مفهوم خیر و شر در جهان و ارتباط آن با وجود خداوند می‌پردازد. شاعر تصریح می‌کند که تمام عناصر جهان، از جمله زمان و مکان، در صورت عدم وجود خیر معنادار نیستند. همچنین، وی به این نکته اشاره می‌کند که انسان باید از کارهای خود ناراحت نباشد، زیرا هیچ کار دیگری به شکل و رنگ متفاوتی وجود ندارد و در نهایت، همه چیز به یک حقیقت واحد وابسته است. در آخر نیز به مباحثی درباره ارزش‌ها و مفاهیم مانند نقد و نسیه اشاره می‌کند.