شمارهٔ ۳۲۹ - ستایش ملک‌الشعرا ارشدالدین انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
هیچ دانی ارشدالدین کز کف و طبع تو دوش
من چه شربتهای آب زندگانی خورده‌ام
آن ندانم تا تو چون پرورده‌ای آن قطعه را
این همی دانم که من زان قطعه جان پرورده‌ام
گرچه ایمانم بدان خاطر قوی بوده است و هست
راستی به دوش ایمانی دگر آورده‌ام
تا تو تعیین کرده‌ای یعنی که شعر تست شعر
پاره‌ای بر گفتهٔ خود اعتمادی کرده‌ام
نام من گسترده شد یکبارگی از نظم تو
ای مزید آورده بر نامی که من گسترده‌ام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن شعری، شاعر به ارشدالدین اشاره می‌کند و از تأثیر شربتهای زندگی‌ساز که خورده است سخن می‌گوید. او نمی‌داند که ارشدالدین چگونه این قطعه را پرورده، اما تأکید می‌کند که او از این قطعه جان گرفته است. شاعر به ایمان خود اشاره می‌کند که همچنان قوی است و این که تأثیر شعر ارشدالدین باعث گسترش نام او شده است. او بر این باور است که شعرهای ارشدالدین تأثیر زیادی بر شهرتش داشته و به این امر افتخار می‌کند.