شمارهٔ ۳۳۷ - در تقاضا انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
شعری بسان دیبهٔ زربفت بافتم
وانگه به سوی صدر مجیری شتافتم
عیب من اینکه نیستم از شعری سپهر
ورنه به فضل موی معانی شکافتم
گر پرسدم کسی که ز جودش چه یافتی
ای آفتاب جود بگویم چه یافتم؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر تلاش شاعر در خلق شعر با زیبایی و کیفیت بالا است. شاعر خود را ناتوان از رسیدن به اوج شعر می‌داند و به فضل و بخشندگی الهی اشاره می‌کند. او در پایان با پرسش از دیگران درباره‌ی نعمات و بخشش‌های الهی، از تجربه‌های خود سخن می‌گوید. در کل، شعر ترکیب احساس و جستجوی معنای عمیق در دنیای شعر و وجود است.