نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۴۶ - در طلب صاحب انوری

انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

اگر بیایی و من بنده را دهی تشریف

نه درخور تو ولیکن خرابه‌ای دارم

وگر هوای شراب مروقت باشد

چو اعتقاد تو صافی قرابه‌ای دارم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از کسی دعوت می‌کند که به او بیاید و او را مورد لطف قرار دهد. شاعر می‌گوید که به رغم اینکه خود را شایسته آن مهمانی نمی‌داند، اما مکانی برای پذیرایی دارد. همچنین اگر طرف مقابل تمایل به نوشیدن شراب داشته باشد، او هم با اعتقاد و خلوص نیت، ظرفی برای شراب دارد. به طور کلی، این ابیات دعوت به دوستی و مهربانی را بیان می‌کند.