نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۷۸ - در طلب عفو انوری

انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

بزرگا گر خطایی کرده آمد

مگیر از من اگر باشد بزرگ آن

خطای بندگان باید به هر حال

که تا پیدا شود عفو بزرگان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به این معناست که اگر بزرگ یا مقام‌داری خطایی مرتکب شود، نباید از آن به شدت انتقاد کرد. زیرا خطاها جزو ذات بشر هستند و باید به آنها عفو و بخشش نشان داد. در واقع، خطاهای انسان‌ها باید مورد بخشش قرار گیرند تا بزرگان نیز بتوانند از خطاهای خود درس بگیرند و مورد عفو قرار گیرند.