نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۰۷ - سلطان سنجر را گوید انوری

انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

ای جهان را عدل تو آراسته

باغ ملک از خنجرت پیراسته

حلقهٔ شب رنگ زلف پرچمت

روزها رخسار فتح آراسته

در دو دم بنشانده از باران تیر

هر کجا گرد خلافی خاسته

خسروان نقش نگین خسروی

نام را جز نام تو ناخواسته

گنجها خواهان ز دستت زان شدند

کز پی خواهنده داری خواسته

در بلاد ملک تو با خاک بیز

راستی ناید ز خاک آراسته

ای به قدر و رای چرخ و آفتاب

باد ماه دولتت ناکاسته

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر برای ستایش عدالت و قدرت الهی نوشته شده است. شاعر به زیبایی‌های جهان اشاره می‌کند که به وسیله‌ی عدل خداوند شکل گرفته‌اند. او توصیف می‌کند که چگونه باغ ملک از ظلم و ستم پاک شده و روزها با پیروزی و فتح آراسته شده است. شاعر همچنین به آسمان و ستارگان اشاره می‌کند که به نیکی و درستی در خدمت خلقت هستند. او همچنین از ثروت‌ها و گنج‌ها صحبت می‌کند که به خاطر قدرت و خواست الهی به دستان مردم رسیده است. در نهایت، شاعر به عظمت و حکمت خداوند اشاره می‌کند و از آن به عنوان نیرویی ناپسند و دائمی یاد می‌کند.