شمارهٔ ۴۲۸ - از لالابک تقاضایی کند انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به بزرگی و ثروت جهان که به دست انسان‌ها شکل گرفته اشاره می‌کند و آن را شبیه به معادنی پرارزش می‌داند. او از دوام و پایداری دولت‌ها و زمانه‌ی آنها سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که آفرینش به واسطه‌ی کارهای انسانی زینت یافته است. همت و generosity افراد را به عنوان عامل پرورش و رشد می‌داند و بر اهمیت اخلاق و ویژگی‌های نیک در وجود انسان‌ها تأکید می‌کند. در نهایت، شاعر به تابش نور انسان‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که همه موجودات در سایه‌ی آنها قرار دارند.