شمارهٔ ۴۶۷ - شراب خواهد انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ای کریمی که جرم هفت اختر
هست با عرض لطف تو پیکی
تویی آن مکرمی که عالم را
ضبط کردی به مختصر نیکی
هست مهمانکی مرا امروز
ترککی تنگ چشمکی قیکی
او ز مستی به یک دو می گروست
من بدو داد خواهم از سه یکی
هیچ باشد ترا ظرافت آن
که فرستی به من صراحیکی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به خداوند اشاره می‌کند و او را کریم و بخشنده می‌نامد. او از لطف و بخشش خدا حرف می‌زند که حتی گناهان بزرگ را می‌تواند ببخشد. شاعر از مهمانی یاد می‌کند که به نظر می‌رسد تحت تاثیر مستی است و او می‌خواهد چیزی به او بدهد. در پایان، شاعر از خدا می‌خواهد که نوشیدنی پاک و روشنی به او برساند. شاعر با زبانی ساده و دلنشین، خواست خود را بیان کرده و به زیبایی الهی اشاره می‌کند.