شمارهٔ ۱۶ - آواره عارف قزوینی
عارف قزوینی / نامه ها و اشعار متفرقه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آواره به کوه و دشت و صحرا شده‌ام
مجنونم و، دیوانهٔ لیلا شده‌ام
آن کو، پی آبرو بُوَد، عاشق نیست
من عاشقِ صادقم که رسوا شده‌ام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از حالتی آشفته و سرگشته گویی خبر می‌دهد. او به دلایل عشق و دیوانگی به بیابان و کوه و دشت رفته و به نوعی از زندگی اجتماعی جدا شده است. او خود را مانند مجنون می‌داند و به عشقش که صادقانه است، افتخار می‌کند، حتی اگر به رسوایی منجر شده باشد.