بخش ۴۳ - سه روز و سه شب همچنان در عذاب عیوقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، فردی سه روز و سه شب در عذاب و بی‌خوابی به سر می‌برد و شاه شام از حال او مطلع می‌شود. او به سوی فرد معشوقش می‌دود و می‌پرسد که چه بر او گذشته است. معشوق جواب می‌دهد که در دنیای امروز هیچ چیزی بدتر از این نیست که ماه رخشان او در دل خاک پنهان شده است. او از شاه می‌خواهد که او را به سمت قبر دوستی که از دنیا رفته ببرد تا با خاک او وداع کند. شنیدن این حرف‌ها دل شاه را می‌شکند و او اشک می‌ریزد. سپس شاه جشن و سپاهیانش را فرا می‌خواند.