دوبیتی شمارهٔ ۱۰۶ باباطاهر
باباطاهر / دوبیتیها / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
نذونی ای فلک که مستمندم
وامو پُر بَد مکِه که دردمندم
به یک گردش که میکردی ببینی
چو رشته مو بسامانت ببندم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از وضعیت سخت خود و نیازمندیاش سخن میگوید و از آسمان درخواست کمک دارد. او به یک گردشی اشاره میکند که اگر آسمان او را ببیند، مانند گرهای مو به دور او بند خواهد شد، یعنی به او وابسته و متصل خواهد شد. این تصویر نشاندهندهی تلاش شاعر برای جلب توجه و کمک دردی است که احساس میکند.