نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

دوبیتی شمارهٔ ۱۰۷ باباطاهر

باباطاهر / دوبیتی‌ها / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

مو که چون اشتران قانع به خارم

جهازم چوب و خرواری به بارم

بدین مزد قلیل و رنج بسیار

هنوز از روی مالک شرمسارم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از زندگی سخت و رنج‌های خود سخن می‌گوید. او به این موضوع اشاره می‌کند که با وجود زحمات زیاد و مزد کم، هنوز احساس شرمندگی می‌کند و به زیر بار مشکلات زندگی می‌رود. موهای او به خاطر دشواری‌ها و شرایطی مشابه به حالتی در شتران تبدیل شده است. به طور کلی، شعر بیانگر ناامیدی و سختی‌های زندگی است.