دوبیتی شمارهٔ ۱۱۳ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از غم و درد خود صحبت می‌کند و به احساس ناامیدی اشاره دارد. او می‌گوید که غم دنیا بر دوش او سنگینی می‌کند و احساس می‌کند که بی‌هدف و گم‌گشته است. این غم و بار دردناکی که بر دوش اوست، هر روز بیشتر می‌شود و او به نوعی در دام شرایط ناگوار گرفتار شده است.