دوبیتی شمارهٔ ۱۱۷ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از ناامیدی و درد دل خود می‌گوید. او به سرنوشت و چرخش روزگار اشاره دارد که باعث درد و رنج او شده است. دلش نمی‌تواند با وضعیت کنونی که پر از مشکلات و ناامیدی است، شاد باشد و از این رو، ناله و فریادش به گوش می‌رسد. او حسرت دارد که دل‌خواهش در میان خار و خس قرار گرفته و نمی‌تواند از زندگی لذت ببرد.