دوبیتی شمارهٔ ۱۲۵ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر از درد و غم ناشی از دوری معشوق صحبت می‌کند. او اشاره می‌کند که این غم و اندیشه‌های مربوط به دوری، همیشه با او همراه بوده و به نوعی در زندگی‌اش جاودانه شده است. همچنین، از بدبختی و بی‌عدالتی‌های مقدر و سرنوشت ناخوشایندش نیز اظهار ناله و زاری می‌کند.