دوبیتی شمارهٔ ۱۲۹ باباطاهر
باباطاهر / دوبیتی‌ها / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
همه عالم پر از گَرده، چه سازم؟
چو مو دل‌ها پر از درده، چه سازم؟
بکشتم سنبلی دامان الوند
همو از طالعم زرده، چه سازم؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر دربارهٔ حسرت و درد در دل انسان است. شاعر از عالمی پر از غم و دردی که در دل‌ها حس می‌شود صحبت می‌کند. او به تصویر سنبلی اشاره می‌کند که از دامن الوند (یک نماد طبیعی) کنده شده، و از تقدیر خود و رنجی که می‌کشد نالان است. در کل، شاعر حالت ناامیدی و helplessness را در زندگی خود بازگو می‌کند.