دوبیتی شمارهٔ ۱۴۱ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از حال آشفته و درونی خود سخن می‌گوید. او به شکسته شدن پروازش و احساس ناراحتی‌اش اشاره می‌کند. دیگران از او می‌خواهند که نگرانی‌هایش را بازگو کند، اما او می‌گوید که وقتی کسی به ذهنش می‌آید، نمی‌تواند دردل کند و خویشتن را از بیان احساساتش باز می‌دارد.