دوبیتی شمارهٔ ۱۵۳ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوئی شاعر از درد و رنج خود صحبت می‌کند. او به طرف مقابلش می‌گوید که نظر او را درک کند و از وضعیتی که به آن دچار شده، شکایت دارد. این وضعیت به گونه‌ای است که او را به زانو درآورده و باعث ایجاد ناله و اندوه در دلش شده است. شاعر همچنین به حالی از اندیشه و تفکر منفی اشاره می‌کند که بر زندگی‌اش سایه افکنده و مثل تیر، دردش را به او منتقل می‌کند.