دوبیتی شمارهٔ ۱۶۲ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از زیبایی و محبوبش سخن می‌گوید و بیان می‌کند که هر جا که نگاه کند، چه به صحرا، دریا، کوه و دشت، همواره نشانه‌ای از زیبایی محبوبش را می‌بیند.