نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

دوبیتی شمارهٔ ۱۶۷ باباطاهر

باباطاهر / دوبیتی‌ها / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

نمیدانم که سرگردان چرایم

گهی نالان گهی گریان چرایم

همه دردی به دوران یافت درمان

ندانم مو که بیدرمان چرایم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعری در این ابیات از احساس سرگردانی و ناپایداری خود سخن می‌گوید. او نمی‌داند چرا گاهی غمگین و گاهی در حال گریه است. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که در طول زمان، تمامی دردها درمانی پیدا کرده‌اند، اما او همچنان از دردی بی‌درمان رنج می‌برد و نمی‌داند علت آن چیست.