دوبیتی شمارهٔ ۱۷۹ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از حسرت و پشیمانی سخن می‌گوید. او به این فکر می‌کند که اگر در کارهایش اشتباه کند، ممکن است از آن پشیمان شود. ولی امیدوار است که روزی بتواند از زحمات خود نتیجه بگیرد و به خوشبختی دست یابد. در کل، شعر نشان‌دهنده تلاش و آرزوی شاعر برای دستیابی به موفقیت و پرهیز از اشتباهات است.