دوبیتی شمارهٔ ۲۰۹ باباطاهر
باباطاهر / دوبیتی‌ها / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
به دل چون یادم از بوم و بر آیو
سرشکم بی‌خود از چشم تر آیو
از آن ترسم منِ برگشته دوران
که عمرم در غریبی بر سر آیو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از یادآوری خاطرات و احساساتش صحبت می‌کند. او به گریه و اشک‌هایش اشاره دارد که به طور طبیعی از چشمانش سرازیر می‌شود. همچنین، او نگران این است که لحظات تلخ و سختی که در غربت تجربه کرده، ممکن است دوباره تکرار شوند و عمرش در تنهایی بگذرد.