دوبیتی شمارهٔ ۲۳۲ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس عمیق عشق اشاره دارد. شاعر می‌گوید که عشق او باید همچون آتش وجودش را سوزانده و از جسمش خاکستر باقی بگذارد. اگر هم عشقش از دلش خارج شود، عشق‌های دیگری به وجود خواهد آمد و او هرگز از عشق خالی نخواهد ماند.