دوبیتی شمارهٔ ۲۴۹ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از غم و درد درونش صحبت می‌کند و به خداوند شکایت می‌کند. او از دوستانش می‌خواهد که یکدیگر را درک کنند و قدر همدیگر را بدانند، زیرا مرگ رونده‌ای سخت و آدمی آسیب‌پذیر مانند شیشه است.