دوبیتی شمارهٔ ۲۶۱ باباطاهر
باباطاهر / دوبیتیها / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
چه دیره اینکه دارش آذرینه
چه دشت است اینکه خونخوارش زمینه
مگر بوم و بر مسکین دلانه
مگر صحرای عشق نازنینه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شاعر به توصیف یک باغ و دشت میپردازد که به نظر میرسد در آنها عواطف و احساسات عمیق وجود دارد. باغی با درختان آتشین و دشت خونآلود که نشاندهنده درد و رنج است. او میپرسد آیا اینجا جایگاهی برای کسانی است که دلهای سنگینی دارند و یا این صحرای عشق، جایی برای نازکدلان است. بهطور کلی، شعر به تضاد بین زیبایی و زخمهای عاطفی اشاره میکند.