دوبیتی شمارهٔ ۲۶۵ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از انتظار و longing صحبت می‌کند و می‌گوید که منتظر کسی خواهد نشست تا بیاید. او امیدوار است که روزی برسد که بتواند با شادی بر روی او لبخند بزند، اما در عین حال از بی‌وفایی و سختی‌های این انتظار نیز گلایه می‌کند.