دوبیتی شمارهٔ ۳۱۶ باباطاهر
باباطاهر / دوبیتی‌ها / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
من آن شمعم که اشکم آذرین بی
کسی که سوته دل اشکش همین بی
همه شو سوجم و گریم همه روز
ز ته شامم چنان روزم چنین بی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر خود را به شمعی تشبیه می‌کند که اشک‌هایش مانند آتش درخشان است. او بیان می‌کند که هر کسی که دل شکسته‌ای دارد، حال و روزی مشابه او دارد. شاعر در تمام شب گریه می‌کند و در طول روز نیز ناله می‌زند، به گونه‌ای که شبش شبیه روزش است و این دلتنگی و غم همیشه همراه اوست.