دوبیتی شمارهٔ ۳۲۷ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به خداوند می‌گوید که از زمان آفرینش انسان تنها معصیت و گناه از او دیده شده است. او از خداوند درخواست می‌کند که با توجه به چهارده معصوم، از گناهان او بگذرد و نادیده بگیرد، مانند این‌که شتر را که دیده، نادیده می‌گیرد.