دوبیتی شمارهٔ ۳۲۹ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر حالتی از بیقراری و درد درونی است. شاعر هر روز را پر از ناله و فریاد می‌بیند و از احساسات عمیق و سنگین دلش سخن می‌گوید، بی‌پروا از دور و نزدیک به این درد اشاره دارد.