دوبیتی شمارهٔ ۳۳۰ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده از خداوند طلب می‌کند تا دلش را از عشق و دلبستگی به معشوق (مو) بستاند، زیرا این عشق او را به شدت آزار می‌دهد. او نمی‌فهمد که با وجود زیبایی معشوق و آبداری لب‌هایش، چرا هنوز تشنه عشق و محبت است.