دوبیتی شمارهٔ ۳۴ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از خواب خود در باغی پر از گل سخن می‌گوید. او خوابش را سرزنش می‌کند که باعث شده باغبان که مراقب گل‌هاست، به گل دوست دیرینه‌اش آسیب بزند و بر آن هزاران خار بگذارد. این شعر بیانگر احساسات عمیق و تنهایی شاعر است.