دوبیتی شمارهٔ ۳۴۰ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تقدیر و سرنوشت اشاره می‌کند و حسرت خود را بیان می‌کند. او از فلک می‌خواهد که مانند زبان مو نرم باشد و دلش پر از درد و غم. شاعر معتقد است که اگر یک لحظه بی‌غم باشد، قطعاً از غم‌های زندگی سقوط خواهد کرد.