دوبیتی شمارهٔ ۳۶۱ باباطاهر
باباطاهر / دوبیتیها / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
ته که نوشم نهای نیشم چرایی
ته که یارم نهای پیشم چرایی
ته که مرهم نهای ریش دلم را
نمک پاش دل ریشم چرایی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از غم و درد دل خود سخن میگوید. او از دوست و یاری که در کنار او نیست، و از بیمهری و ناکامی در عشق شکایت میکند. در واقع، شاعر از عدم حضور یار و تاثیری که این غیبت بر او دارد، گلهمند است و احساس تنهایی و شکست را بیان میکند.