نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

دوبیتی شمارهٔ ۳۹ باباطاهر

باباطاهر / دوبیتی‌ها / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

پسندی خوار و زارم تا کی و چند

پریشان روزگارم تا کی و چند

ته که باری ز دوشم برنگیری

گری سربار بارم تا کی و چند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از رنج و اندوه خود سخن می‌گوید و از اینکه چه مدت دیگر باید به تحمل این حال ادامه دهد، شکایت می‌کند. او از باری سنگین که بر دوش اوست و همچنین پریشانی روزگارش نگران است و از کسی طلب یاری می‌کند تا این بار را از دوشش بردارد. به طور کلی، این اشعار بیانگر احساس ناامیدی و انتظار برای تغییر وضعیت زندگی هستند.