دوبیتی شمارهٔ ۴۴ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به این موضوع اشاره می‌کند که افرادی که از محبت و عشق دورند و در عالم خیال به سر می‌برند، زندگی ساده‌تری دارند. آنها نه به سخن گفتن و نوشتن مشغولند و نه به خواندن. این افراد مانند مجنون هستند که در بیابان گیر کرده‌اند و به دنیای واقعی بازنمی‌گردند، بلکه در دنیای خود به دنبال زیبایی‌ها و لطافت‌هایی همچون گل و گلابی در بین آهوهای چران هستند.