دوبیتی شمارهٔ ۴۵ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش افرادی می‌پردازد که از جسم و جان خود جدایند و تنها به عشق و وصال محبوب فکر می‌کنند. آنها در گذر زمان و با سختی‌ها، به دردهای خود عادت کرده و برای درمان دردهای خویش، به غیر از عشق و محبتی که در دل دارند، چیزی نمی‌دانند.