دوبیتی شمارهٔ ۶۲ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به اصل زوال و مرگ اشاره دارد و تأکید می‌کند که هر موجودی، چه شیر باشد، چه می‌ر و یا حتی مور، در نهایت باید گذر خود را از دنیا بگذراند. شاعر از دل‌رحمی و توجه به خود و دیگران صحبت می‌کند و یادآوری می‌کند که در برابر مرگ و ناپایداری زندگی نباید بی‌تفاوت بود. در نهایت، به این نکته اشاره می‌کند که ممکن است دیگران برای ما مراسمی برگزار کنند، پس باید در زندگی به خود و دیگران رحم کنیم.