نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

دوبیتی شمارهٔ ۷۲ باباطاهر

باباطاهر / دوبیتی‌ها / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

گلی که خود بدادم پیچ و تابش

به اشک دیدگانم دادم آبش

درین گلشن خدایا کی روا بی‌؟

گل از مو‌، دیگری گیرد گلابش‌؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر حکایت غصه‌ی شاعر از این است که چیزی را که خودش به دشواری پرورانده  اکنون از دست داده و سودش به دیگری رسیده.