دوبیتی شمارهٔ ۸۵ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دل خود می‌خواهد که به خواب نرود و از غم و اضطرابی که دارد، بیدار باشد. او به دلش یادآوری می‌کند که در کنج عزلت بنشیند و شکر خدا را به جای آورد زیرا ممکن است به آرزوهایش برسد.