دوبیتی شمارهٔ ۹۴ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از حسرت و غم ناشی از دوری معشوق سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که در هر جا که باشد، غریب و بی‌کس است و تنها آرزوی او روزی است که معشوقش به سراغش بیاید تا ببیند او چگونه از فراق او رنج می‌برد و در حال مرگ است.