نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۲ ملک‌الشعرا بهار

ملک‌الشعرا بهار / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

غذای میر ندیدم ولی به گاه غذا

بر اوگذشتم و دیدم که چاکران امیر

کمان گروهه به کف گرد سفره‌خانه او

کمین گشاده مگس ها همی زنند به تیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به صحنه‌ای اشاره می‌کند که در زمان غذا خوردن به امیر نزدیک شده است. او مشاهده می‌کند که نوکران امیر با کمان در کنار سفره نشسته‌اند و مگس‌ها را هدف قرار داده‌اند. این تصویر نشان‌دهنده انتظار و بی‌نظمی به هنگام صرف غذا است.