شمارهٔ ۱۲۴ - گله از قوام‌السلطنه ملک‌الشعرا بهار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این متن درباره رابطه‌اش با شخصی به نام "خواجه" صحبت می‌کند و از محبت و دوستی‌اش نسبت به او سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که در کنار خواجه در خوشی و ناخوشی، و در زمان‌های مختلف، همیشه همراه بوده است. شاعر همچنین به صداقت و روشن‌دلی‌اش در برابر خواجه اشاره می‌کند و می‌گوید که با دوستانش کینه‌ای نداشته است، اما از دشمنان خواجه جفا دیده است. او تأکید می‌کند که نیایش و غمخواری‌اش فقط برای خدمت به خواجه بوده و هر گونه تمایلش به حضور در مجالس یا کابینه به خاطر او بوده است. در پایان، شاعر از فریب دشمنان و حاسدان صحبت می‌کند که برخلاف خواجه به او زیان رسانده‌اند.