شمارهٔ ۱۲۶ - نسب‌نامه بهار ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
منت خدای را که من از نسل برمکم
بتوان شمرد جد و پدر تا فرامکم
جز خاندان حیدر کرار در جهان
یک خانواده نیست به تعظیم، هم تکم
در ملک خویش و در همه آفاق، مشتهر
بر خانوادهٔ خود و بر خود مبارکم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از افتخار نسل خود سخن می‌گوید و به جد و پدربزرگش اشاره می‌کند. او می‌گوید که هیچ خانواده‌ای در جهان به عظمت و احترام خانواده حیدر کرار (امام علی) نیست. شاعر به مدح و احترام به این خانواده می‌پردازد و خود را به عنوان بخشی از این نسل سرافراز معرفی می‌کند.