شمارهٔ ۱۳۴ - عز من قنع ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / قطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
گفتند فروتن شو تا زر به کف آری
زرگرد شود چون که شود مرد فروتن
گفتم که فروتن نشود مرد جوانمرد
ننهد ز پی مال به بدنامی گردن
زان مال عزیز است کزان عزت زاید
عزت را با ذلت حاصل نکنم من
نزدیک فقیرانم خوشخوار چو حلوا
نزدیک امیرانم دشخوار چو آهن
گر دوست ندارند مرا دولتمندان
بهتر که تهیدستان دارندم دشمن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به مفهوم فروتنی و عزت نفس اشاره می‌کند. او می‌گوید که برای به دست آوردن ثروت نباید خود را پست و فروتن کند، زیرا مردان حقیقی هرگز به خاطر مال و ثروت، به ذلت تن نمی‌دهند. او بر این باور است که عزت باید با شرافت به دست آید و نه با ذلت. شاعر همچنین می‌گوید که در مجمع فقیران، مانند حلوا خوشایند و در حضور ثروتمندان، مانند آهن سرد و دشوار است. او در نهایت به این نکته می‌رسد که اگر ثروتمندان او را نپسندند، بهتر است که تهیدستان او را دوست داشته باشند تا اینکه به ذلت بیفتد.