شمارهٔ ۱۴۳ - در تحمل نکردن زور ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
دو رویه زیر نیش مار خفتن
سه پشته روی شاخ مور رفتن
تن روغن‌زده با زحمت و زور
میان لانهٔ زنبور رفتن
به کوه بیستون بی‌ره‌نمایی
شبانه با دو چشم کور رفتن
برهنه زخم‌های سخت خوردن
پیاده راه‌های دور رفتن
میان لرز وتب با جسم پر زخم
زمستان توی آب شور رفتن
به پیش من هزاران بار بهتر
که یک جو زیر بار زور رفتن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف سختی‌ها و مشقات زندگی و سفرهایی که انسان در زندگی می‌کشد، می‌پردازد. شاعر با تصاویری از مصائب مانند نیش زهرآلود، سختی‌های طبیعی و جسمانی، و درد و رنج‌هایی که در راه دنبال کردن اهداف خود می‌کشد، به بیان این مفهوم می‌پردازد که این مشکلات هر چند دشوار، بهتر از زیر بار ظلم رفتن و تسلیم شدن در برابر شرایط ناگوار و ناعادلانه است. به این ترتیب، بر اهمیت مقاومت و استقامت در برابر سختی‌ها تأکید می‌کند.