نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

فقرۀ ۱۱۷ ملک‌الشعرا بهار

ملک‌الشعرا بهار / ارمغان بهار / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

... شاد مباش‌، چه مردم ایدون همانا چو مشگ پر باد است که چون باد از آن بدرود هیچ در او نماند.

بود نازش مرد دانا به جان

به جان شاد باش ای پسر تا توان

که تن همچو مشگی بود پر ز باد

نماندش چیزی چو بادش گشاد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

نظم بیان کننده این است که شادی و خوشی مانند عطر مشکی است که با گذر زمان و باد از بین می‌رود. بنابراین، باید به یاد داشته باشیم که زندگی و لذت‌های آن وضعیت ثابتی ندارند. شاعر به مرد دانا اشاره می‌کند که به جان شاد باشد، زیرا وجود انسان نیز به مانند عطر مشکی پر از باد است و وقتی باد رها شود، چیزی از آن باقی نمی‌ماند. پس بهترین کار این است که از زندگی و لحظات شاد بهره‌مند شویم.