فقرۀ ۱۱۸ ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / ارمغان بهار / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
مردم ایدون همانا چون شیرخواره است که چون خویی اندرگرفت بر آن خوی بایستد.
بود آدمی کودکی شیرخوار
پذیرنده ی خوی‌ها بی‌شمار
چو خویی پذیرد در استد بدان
نگر تا نگیری تو خوی بدان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، شاعر به رفتار و ویژگی‌های انسانی اشاره می‌کند و آن را به شیرخواری تشبیه می‌کند که هر ویژگی یا خویی را که به او داده شود، می‌پذیرد. او تاکید می‌کند که آدمیان مانند کودکان به راحتی تحت تاثیر خوی‌های مختلف قرار می‌گیرند، و اگر با دقت و آگاهی نسبت به این خوی‌ها توجه نکنند، ممکن است صفات ناپسند را نیز بپذیرند. بنابراین، مهم است که انسان‌ها به انتخاب و پذیرش خود توجه کنند.