فقرۀ ۱۰ ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / ارمغان بهار / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
به چیز یزدان و امهرسپندان توخشا (توزنده - عمل کننده) و جان‌سپار باش.
به گیتی ره ایزدی توختن
بود مینوی توشه اندوختن
به راه خدا و امهرآسپند
به جان کوش تا وارهی ازگزند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، به اهمیت پیروی از خدا و اهورامزدا (یزدان) تأکید شده است. گفته می‌شود که باید به اعمال نیک و درست پرداخته و در مسیر الهی گام برداشت. همچنین، بر تلاش برای دوری از آسیب‌ها و گزندها تأکید شده و به کوششی که باید برای حفظ جان و روح انجام داد، اشاره شده است.