فقرۀ ۵۵ ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / ارمغان بهار / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
خوب‌خیم و درست وکارآگاه مرد اگرچه درویش است هم به دامادی گیر ، هرآینه او را خواسته از یزدان برسد.
تهیدست مرد جوانمرد راد
چو دخت از تو خواهد ببایدش داد
چو شد مرد، کارآگه و خوب‌خیم
نباشد ز درویشی‌اش هیچ بیم
چه باک ارنه بالایش آراسته
که او را ز یزدان رسد خواسته
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که مردی درویش و درستکار، حتی اگر فقیر باشد، شایسته ازدواج است و نباید از وضعیت مالی او ترسی داشت. اگر دختری از او خواستگاری کند، باید به او پاسخ مثبت داد. وقتی مرد به بلوغ و قدرت رسید، دیگر نباید نگران درویشی او بود، زیرا او به واسطه نداهایی که از خداوند می‌رسد، می‌تواند به آرزوهایش دست یابد.