فقرۀ ۷۲، ۷۳ ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / ارمغان بهار / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
بی گناه باش که بی‌بیم باشی. سپاس‌دار باش که به نیکویی ارزانی باشی.
سر بیمناکی گنهکارگی است
گنه کاره را تن به آوارگی است
همان بیگناهی تناسانیست
به نیکی سپاسنده ارزانیست
گنه کاره را بیم باشد ز شاه
نترسد ز کس، مردم بیگناه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به مفهوم بیگناهی و اهمیت سپاسگزاری اشاره دارد. بیان می‌کند که اگر بیگناه باشی، نگران و ترسناک نخواهی بود. بیگناهی به انسان آرامش می‌دهد، در حالی که گناهکار به دلیل اعمالش دچار ترس و اضطراب است. بنابراین، زندگی با نیکی و شکرگزاری باعث آرامش و امنیت می‌شود.